Archives

Kişisel

Her kişisel yazımda “acaba arkadaşlarım bu yazımı görse benim hakkımda ne düşünürler?” diye düşünmekten bıktım. Bu satırları yazarken bile aklımda yine aynı düşünce var.

Blogumu ilk açtığımda, herkes duysun, herkes öğrensin, herkes okusun ve takip etsin istiyordum. Ama şimdi aksine, yüz yüze konuştuğum insanlar değilde, web aleminde tanıştığım kişiler takip etsin istiyorum blogumu. Çünkü bazen, kişisel yazılarımda, kimseye söyleyemediğim sırları yazıya dökerek, bir nevi içimi boşaltmaya çalışıyorum. Bazı arkadaşlarım yazılarımı okuyor ve “Nasıl bu kadar iyi yazabiliyorsun?” diyorlar. “Yazıyorum işte…” diyip geçiştiriyorum. Yazılarım hakkında konuşulmasını istemiyorum. Çünkü eğer konuşulursa, bu dilden dile yayılır ve anasayfada ki kişisel yazılarımı kaldırmak zorunda kalırım. Sadece anasayfadakileri kaldırsam yeter çünkü diğer kategorilere bakmazlar bile…

Blog Yazdığım İçin Utanıyorum

Galiba bu profesyonellikle alakalı birşey. Acemi bir kimse, yeni bir blog açtığında herkes duysun ister. Tıpkı benim gibi. Ama sonra, tüm hayatını bloguna aktarmaya başlayınca, blogunu herkese duyurmanın çok yanlış olduğunu, ama bunun bir geri dönüşü olmadığını anlar. Tıpkı benim gibi :) Evet, pişmanım. Keşke kimseye söylemez olaydım, bilmeysedi kimse…

İnsanlar blogunuzda yazdığınız yazılarda ki tavırlarınız ile, gerçek tavırlarınızı karşılaştırdığında, sizin çok başka biri olduğunu anlayabilir. İşte bu benim en çok korktuğum ve nefret ettiğim şey. İnsanların bana yazılarımı okuduktan”Sen neymişsin be abi!” tarzı laflar etmesi…

Okulda bazen derslerde bilgisayar ve web ile ilgili bir konu açıldığında, çoğu zaman mütevazi olur, lafa karışmam, tartışmaya girmem. Ama bazen öyle bir an oluyor ki, herkes gibi kendimi ispatlamak istiyorum. Mesela bugün, İngilizce dersinde “www” in açılımını söylememiz gerekiyordu kitapta. Hoca “bunu bilmiyorum, açın akıllı tahtadan bakalım” dedi ve Google’awww açılımı” yazdı. O an kendi kendime “www’in açılımı World Wide Web” dedim ve bunu yanımda ki arkadaşlarım duydu. “Söylesene oğlum hocaya, söyle!” dediler. Oysa ben dememeyi düşünüyordum. Acaba fazla mı mütevaziyim? Yada mütevazilik değilde, utangaçlık olabilir mi bu?

Neyse, hocaya açılımı söyledim ve hoca “aferin” dedi. “İnternetten anlıyor musun sen?” dedi. İşte bu da en çok korktuğum sorulardan bir tanesi. Şimdi, “Evet anlıyorum hocam” desem, arkadaşlarım bana “artiz” diyecekler. “Anlamıyorum” desem hem hocaya hemde kendime yalan söylemiş olacağım. “Arkadaşlar anladığımı söylüyorlar hocam” dedim. Gayet güzel bi cevap verdim ve yalanda söylemedim. Gerçekten, bilgimi kıskanmayan candan arkadaşlarım bunu rahatça söyleyebiliyorlar. Bilgi dedim de, pekte birşey bildiğimi düşünmüyorum. Alt tarafı bir blog açtım, ucundan HTML ve CSS öğredim biraz, bu. Sadece bu. Eğer diğerlerine göre daha fazla birşey biliyorsam da, bilgim hakkında konuşmaktan utanırım, konuyu değiştirelim lütfen :)

Bazen sınıfta arkadaşlar, “Akıllı tahtadan senin siteyi açalım hadi” diyorlar. “Sakın!” diyorum. Sırlarımı hergün aynı ortamda olduğum adamların öğrenmesini istemiyorum. Kimse istemez. Tek sorun sırlarım değil aslında, yazmak. Evet, yazdığım için de utanıyorum. Böyle bir becerim varken, becerimden utanıyorum ya, utanmama sebep olan insanlara yazıklar olsun!