Archives

Kişisel

Yaz tatilinin ardından tekrar okul açılıyor. Ne de çabuk geçti o özlenen günler… Özlenen günler geride kaldı, şimdi hem özlediğimiz, hemde özlemediğimiz günlere geldik.

Son iki haftadır okulun açılmasına kalan günleri sayıyorum. Düşünüyorum, bir yandan arkadaşlarımı, diğer yandan ise dersleri. Dersleri düşündükçe içime bir kurt düşüyor, stres basıyor. Sonra düşünmeyi bırakıyor, herşeyi akışına bırakıyor, “hayırlısı be gülüm” diyorum :)

Herkes diyordur “bu sene çok çalışıcam” diye ama hiçbir zaman öyle olmuyordur. Bende öyle diyorum. Bunu geçen sene de demiştim. Ama ne yaptım? Çalıştım mı? Hayır. Okulun ilk günleri biraz çalıştım sadece, sonra sıkıldım ve sadece yazılı olduğunda ders çalıştım. Ama düşündüm de, sadece yazılı olduğunda çalışmakla olmuyor. Gerçekten olmuyor! Pişmanım şuan çalışmadığıma…

Çok Çalışmalıyım!

Bu sene de pişman olmamak için çalışacağım! Yazılılardan düşük not alıp strese girmemek için çalışacağım! Geleceğim için çalışacağım!

Çalışmak için bilgisayara ve bloguma daha az vakit ayırmalıyım. Günde bir yazı bile yetmeyen bir tanecik takipçilerim, artık yine eskiden olduğu gibi “haftada bir” lik plana alışsanız iyi olur :)

Bence sizde bilgisayara ve bloglarınıza daha az vakit ayırın, özellikle de liseye yeni başlayacak arkadaşlar. Çünkü lise zordur, lise 1 daha da zordur. Bir yandan yeni ortama alışmaya çalışıyorsunuz, diğer yandan da yeni derslere aşina olmaya çalışıyorsunuz. Bu süreçte derslerinize daha çok vakit ayırın. Zaten sonraki sınıfta kendinizi yine başka bir ortamın içinde bulabilirsiniz bölüm seçtiğiniz için. Bu sınıfta da yine aynı şeyleri yaşayacaksınızdır. Hem yeni ortam, hem de dersler

Velhasıl’ı kelam, hep bareber oturuyoruz, eşşek gibi çalışıyoruz! :)

Çok sıkıldım. Bu genç yaşımda öyle sıkıldım ki hayattan, hiç tat alamaz oldum.
Hergün aynı tempo… Sabah kalk, okula hazırlan, okula git, sekiz saat hoca dinle, eve gel, yazılı varsa ders çalış yoksa bilgisayar başına, gece yat, sabah kalk… Hergün aynı tempo işte. Çok sıkıldım bu tempodan. Kendimi bildim bileli bu temponun içerisindeyim.
Aslında herkesin kendine göre bir temposu var. Hayattan herkes sıkılıyor ama kimse farkında değilki. Benim gibi gerçekten sıkılmış birkaç kişi hayattan sıkıldığını farkedebiliyor işte… Devamını Oku